Sevgi Üzerine Azıcık...

Hiçbir şey gerçek değildir, hiçbir şey sürekli de değildir, her şey değişir.Akar gider,yer değiştirir. Çok çalışmadan ve ellerimizi kirletmeden hiçbir değişimi gerçekleştiremeyiz. Yalnızca şunları bilmek gerekli; Yaşıyorum varım, buradayım, gelişiyorum. Yaşamımı başkaları değil, kendim için kendim oluşturuyorum. Kendi kusurlarımı yanlışlarımı, hatalarımı açık yüreklilikle kabullenmeliyim. Yokluğumun acısını hiçkimse benim kadar duyamaz, ama yarın yeni bir gün ve yatağımdan çıkıp yeniden yaşamaya başlamaya karar vermeliyim. Başaramazsam başkalarını ya da kaderi suçlamanın kolaylığına sığınmamalıyım.
Sevginin duvarlardan daha güçlü olduğunu biliyorum. Öyleyse güçlü ama sevecen ellerinle yık bu duvarları. Sevecen ol çünkü içindeki çocuk çok duyarlıdır ve duvarların gereksiniminde büyümez.Ne denli yaşlı olursak olalım, çoğumuz hiçbir zaman büyümeyiz; yalnızca boyumuz uzar.İnsanları çocuk gibi görürseniz onları daha iyi anlayabilirsiniz. Çocuk ruhunun,coşkunluğu,zekası,hesapsızlığı,yalansızlığı,duyarlılığı ve içtenliğiyle ile sarıp sarmalayın sevdiklerinizi.
Hepimiz aslında yalnızızdır ve anlaşılmak isteriz.Her ne kadar etrafımızda kalabalıklar olsa bile.. Ama hiçbir zaman bir başkasını tümüyle anlayamayız ve hepimiz nedense sevdiklerimize bile bir parça uzak kalırız.Nedendir bu uzak kalış?Halbuki sen değil misin duvarları yıkma coşkusuyla yanıp tutuşan.O vakit,bir çocuğun cesaretiyle,hesapsızlığıyla,dalgaların coşkusuyla,varoluşunun gücüyle ve tüm sevecenliğinle yık duvarları.
Acımasız olanlar güçsüzlerdir; sevecenlik, yalnız güçlülerden beklenebilir. Korkuyu bilmeyenler gerçekte yürekli değildir. Çünkü yüreklilik düşünebilene karşı koyma gücüdür.
İnandığım bir şey var;şarkı söyleyen,şiir yazabilen,resim yapan insanlar sevecen insanlardır,onların kendilerine ait bir iklimleri vardır,yaptıkları,ürettikleri,hissettikleridir..Onların gerçeği;düşündüğünü yaşar,yaşadıklarını düşünürler.Kelimenin tam anlamıyla özgür insanlardır,hatta bilginin ve filozofun önünde yürürler.Çevrelerini yüzlerce gözle görebilirler.Bu yüzden içlerinden taşan coşkuyu,sevecenliği ne kadar geniş bir alana yayarlarsa o denli huzurlu,mutlu olurlar.Duyarlar va duyururlar.
Neden mi bu tanımlamaları yaptım?Çünkü konu sevgi ve sevecenlik üzerine olunca, ruhlarından akan güzellikleri,çelişkileri,yapmaları-bozmaları,sevmeleri,coşmaları yani kısaca ruhlarını,güçlerini cesaretle,sevecenlikle birleştirmiş,bir o kadar da cömertçe paylaşan insanlar olduğunu düşündüğüm için.Haydi o zaman sevgi ve sevecenlik içinde kalın.
Mürüvvet Sevim